تا به حال جنگ را از نگاهی متفاوت نگریسته اید ،

منظور جنگ قدرت ها و یا انسانهایی که در میدان جنگ مبارزه می کنند نیست . کمی فکر کنید به انسانهایی که خود را متعلق به هیچ کشور و یا فرهنگی نمی بینند و خود را قسمتی از یک تمدن بزرگ به نام " زندگی " می دانند ، براستی سرنوشت این افراد در جنگ دولت ها با یکدیگر چیست ؟

کودکی که هنوز به این دنیای پر فریب پا نگذاشته است چگونه می  تواند قربانی جنگ باشد ؟ "باروت ، باورت میاره " این جمله قسمتی از دیالوگ های بئاتریس یکی از شخصیت های نمایش نوزاد نوشته سیروس ابراهیم زاده است .

از تفنگ آتش زاده می شود و از مردان جنگ ،کودکان جنگ و از زنان جنگ ،نوزادان جنگ .

چندیست گروه آکواریوم نمایشنامه ای را روی میز کار خود قرار داده است تا آن را برای اجرا در " ناکجا آباد " تئاتر این مرز و بوم اجرا کند . نمایشنامه فوق " نوزاد " نام دارد و نوشته سیروس ابراهیم زاده است ، کارگردانی این نمایش روی دوش علی اسکندری نهاده شده و دیگر اعضای گروه او را در این ضمینه همکاری می کنند .

این نمایش به بررسی احوالات یک زن و شوهر غیر متعارف در حاشیه جنگ میان ایران و عراق می پردازد ، هردو به تازگی به ایران آمده اند و زن آلمانی الاصل و مرد ایرانی تبار است و هر دو در انتظار به دنیا آمدن کودک شان ، البته مسلما کودکی که در این دوران به دنیا میآیید از دیدگاه طنز دیگر کوک نیست ، بلکه یک بمب متحرک است .از تمام این حرف ها که بگذریم مشکلات بسیاری در همین ابتدای کار دامان گروه را گرفته است که انگیزه های گروه را برای اجرای این نمایش تا اندازه ای متزلزل کرده است . از تمام این مشکلات مهمتر گرفتن مجوز برای اجرای این نمایش است .

لازم به ذکر است این نمایش با باز ی سولماز غنی و فریبرز عرب نیا در تهران و با خرج خود اعضادر سال 77 به اجرا در آمده است .