براي نوشتن يك نمايشنامه چقدر زمان لازم است ؟

براي اجراي يك نمايش چطور ؟

چه اندازه بايد سختي كشيد تا تا تفكري تبديل به متن شود  متني تبديل به نمايشنامه و نمايشنامه اي تبديل به تئاتر ؟

۲۳ ماه دوري از تئاتر آنچنان مرا دلتنگ قرار گرفتن زير نور پرژكتور كرده بود كه شايد خيلي چيزها را از زياد برده بودم .

از ياد برده بودم هنر را بايد از ديدگاه سياست نگريست .

از ياد برده بودم همه چيز اينجا به زنجير است حتي هنر!!!

از ياد برده بودم همه چيز اينجا مقدس است ـ هنر هم !!!

از ياد برده بودم تمام چارچوب ها .

‌‍من يادم نرفته بودم - علي چپ يادت هست . كوچه خوبيست .

/

فاطمه آدينه - سميرا ضابطي و پويان اصغري در نمايش پنه لوپه به جنگ ميرود

ما براي جايزه نيامده بوديم . پنه لوپه به جنگ ميرود خود جايزه است . 

۲ ماه تمام ، بي وقفه ، زير هزاران نگاه نانجيب در جايي كه ما اسمش را گذاشته ايم فرهنگسرا ( جايي كه همه چيز بود الا فرهنگ) عرق ريختيم . تا درد را فرياد بزنيم نه از زبان خود درد از زبان عشق .

ما گفتيم : جنگ ، موسيليني ، ايتاليا ، نيروهاي متفقين و عشق .

تو گفتي : كدام جنگ ؟

ما گفتيم : مذهب ، كاتوليك ، حس خوشبختي ، ميهن و عشق ،

تو گفتي : بازي ضعيف!

ما گفتيم : سرزمين موعود ، نجابت ، اعتقادات پوچ و عشق .

تو گفتي : حذفش كن .

ما گفتيم :پرستو ي مهاجر ، آزادي و آزادي و آزادي و عشق.

تو گفتي : در بازبيني بايد مردود مي شدي .

ما گفتيم : سنگسار ، كشتن ، خيانت و عشق .

تو فرياد زدي : اين روسپيگريست.

ما گفتيم : اين نمايشي ست كه ممكن است اتفاق بيفتد (و شايد اتفاق افتاده باشد) اين زندگيست !!!

تو گفتي : كه چي ؟

ما گفتيم : پنه لوپه به جنگ ميرود يعني  احترام بگذار به هر آنچه كه ديگري به آن فكر مي كند

تو گفتي : جايزه بي جايزه!!!

گفتيم : ما براي جايزه نيامده ايم .

تو گفتي : نبايد اجرا بشه .

و ما هنوز هم ميگوييم :

پنه لوپه به  جنگ ميرود  يعني احترام گذاشتن به انديشه ديگري .